فرزند دختر

ناشناس | 4 ماه پیش

سلام من از بچگی علاقه شدید داشتم به فرزند پسر بعد از 3 سال از ازدواجم باردار شدم همه علایمم به پسر بود ولی سونوگرافی که کردم نشون داد که بچه ام دختره خییییلییی ناراحت بودم و تا چند هفته گریه کردم میدونم کارم اشتباست ولی دست خودم نیست الان که 7ماه دارم هر کسی رو که میبینم بچه اش پسره کلی ناراحت میشم ومیگم ای کاش بچه منم پسر بود اصلا به حرکات بچه ام توجه نمیکنم اصلا باهاش حرف نمیزنم درکل احساسی نسبت بهش ندارم دلمم براش میسوزه که مادری مثل من داره

دوست عزیزم سلام این احساسات ریشه در ناخوداگاهتون داره و اینکه احتمالا در زندگی شاهد اتفاقات و نابرابریهایی بودید که باعث شده به داشتن فرزند پسر علاقمند شوید. زیباتر و مهربانتر به جنسیت خودتان بیندیشید. به زن بودنتان افتخار کنید. مطمعن باشید اگر ارزش جنسیت خود را بدانید داشتن فرزند دختر برایتان لذت بخش خواهد بود.


برای مشاوره تلفنی با این روانشناس را نصب کنید

مشاوره و روانشناسی  

روزتان خوش گاهی اوقات افراد به خاطر نابرابری هایی که دگران مهم زندگی نسبت به جنسیت آنها روا داشته اند ،تمایل به نادیده گرفتن جنسیت خود و یا ارجحیت جنسی نسبت به یک جنس خاص پیدا میکنند .و از آنجایی که داشتن فرزندی از جنس پسر مایه بقا و دریافت نوازش از سوی دیگران میدانند ،به فرزند دختری که قرار است به دنیا بیاید اجحافات فراوانی میکنند و این میتواند زمینه فرزند پروری ناسالم باشد . پیشنهاد میکنم به طور جدی روان درمانی را با درمانگر آغاز کنید و به خود کمک کنید تا از این چالش دیرین عبور کنید .


برای مشاوره تلفنی با این روانشناس را نصب کنید

مشاوره و روانشناسی