1398/10/30 15:04

لکنت زبان در کودکان ، چطور با کودک خود که لکنت زبان دارد برخورد کنیم؟

توسط مدیر / 0 نظر

لکنت زبان

لکنت زبان نوعی اختلال گفتار است که در برقراری ارتباط با سرعت مناسب، پیوسته و روان مشکلاتی را ایجاد می‌نماید. در واقع لکنت عبارت است از تکرار، کشش و یا قفل شدن غیر ارادی کلمه یا بخشی از کلمه که فرد قصد بیان آن را دارد. در اینجا معمولا همراه با تلاش برای بیان درست کلمات، تغییراتی نیز در سر گردن به شکل پلک زدن، شکلک در آوردن، لرزش فک، لب‌ها و یا کج کردن سر دیده می‌شود. شروع لکنت به طور شایع در سنین ۷ – ۲ سالگی می‌باشد.

 

چطور با کودک خود که لکنت زبان دارد برخورد کنیم؟

 

فارق از توانایی او در حرف زدن دوستش داریم

کودک را همان گونه که هست بپذیرید و این پذیرش را از طریق رفتار های خود به کودک تفهیم کنید .

 

مرتبا تذکر ندهید

تجارب منفی گفتاری کودک را مرتبا متذکر نشوید تا این تجارب چون کوهی بزرگ ذهن کودک را مشغول ننماید.

 

توصیه ممنوع

با ارایه توصیه‌هایی نظیر : قبل از حرف زدن فکر کن، آهسته‌تر صحبت کن، سعی بر اصلاح و کاهش لکنت کودک نداشته باشید.

 

نگرانی‌تان را نشان ندهید

اضطراب و نگرانی‌های خود را کنترل نمایید و اجازه ندهید بچه‌ها بدانند شما نگران و مضطرب گفتار آن‌ها هستید بلکه در برخورد با گفتار ناروان کودک، کاملا طبیعی و مانند مواقعی که کودک گفتار روان دارد برخورد کنید، چرا که تغییر چهره شما، پدیدار شدن اضطراب و نگرانی در رفتار و ظاهر شما، کودک را حساس و مشکل‌اش را دو چندان می‌کند.

 

درباره لکنت او صحبت نکنید

از طرح مشکل کودک و به کار بردن کلمه " لکنت " در موقعیت‌های مختلف، جمع فامیل و آشنایان و گفتگوهای خانوادگی جدا خودداری کنید  چرا که مطرح شدن دائمی موضوع، حساسیت کودک را افزایش می‌دهد.

 

جمله او را تمام نکنید

هیچ گاه گفتار کودک را قطع نکنید و سعی نکنید با عنوان کمک کردن به کودک، به جای او صحبت کنید، بلکه اجازه دهید کودک به هر نحوی که می‌تواند صحبت کند. تنها در صورتی که مشکل در یک کلمه خیلی طولانی شد با او همراهی کنید تا راحت‌تر کلمه را بیان کند.

 

به حرف زدن او در جمع اصرار نداشته باشید

چنانچه کودک در بعضی موقعیت‌ها به ویژه در جمع غریبه‌ها نسبت به صحبت کردن مقاومت می‌کند، بر بیان گفتار در این مواقع اصرار نورزید، بلکه بلافاصله و بدون حساسیت خاصی سراغ توانایی که کودک تمایل به هنرنمائی آن دارد بروید، تا کودک هم احساس راحتی داشته باشد و هم بداند شما نسبت به گفتار او حساس نیستید.

 

مفاهیم را بازگو کنید

بعد از شنیدن گفتار ناروان کودک، سعی کنید مطالبی که برای شما گفته را به او انعکاس دهید و مجددا مفهوم مطالب‌اش را برای او بازگو کنید تا احساس کند تمام توجه شما به مطالب گفته شده بوده است نه شیوه گفتن.

 

جلوی فرار او از ادای کلمات سخت را بگیرید

اجازه ندهید کودک لغات آسان را به جای لغات سخت جایگزین کند زیرا ترس از لغات و عبارت‌ها در کودک افزایش می‌یابد.

 

ایجاد خاطرات خوش

برای کودک زمینه تجارب خوشایند از صحبت کردن را فراهم نمایید.

 

به او  با توجه گوش دهید

-موقعی که کودک با شما صحبت می‌کند، تمام توجه‌تان به کودک و محتوای آنچه می‌گوید باشد.

 

به خودتان گوش دهید، چطور صحبت می‌کنید؟

چنانچه الگوی گفتاری شما و اطرافیان سریع و نامفهوم است، حتما الگوی گفتاری و طرز صحبت کردن خود را به شیوه شمرده و آرام صحبت کردن (منظور از آرام کمی اهسته تراز گفتار معمول اما با همان اهنگ طبیعی است) تغییر دهید تا این الگو به طور غیر مستقیم مشوقی برای به کارگیری شیوه‌های گفتاردرمانی برای کودک باشد.

سعی کنید محیط کودک را از ارتباط کلامی با رعایت الگوی مناسب غنی کنید. حرف زدن را با فعالیتهای خوشایند به شیوه های خوشایند همراه کنید.

 

اگر درباره لکنت و حرف زدن‌اش از شما سوال پرسید

چنانچه کودک در رابطه با مشکل‌اش با شما صحبت کرد از پاسخ‌گویی طفره نروید، مشکل را بزرگ نکنید، احساس اضطراب و نگرانی نکنید، بلکه در کمال آرامش و با سخ دادن منطقی و در خور فهم کودک، او را توجیه کنید که  وجود چنین مسائلی کاملا طبیعی است و هر کسی ممکن است مشکل پیدا کند .

 

اطرافیان را از نحوه برخورد مناسب آگاه کنید

در غیاب کودک، سایر کودکان، همسالان، خواهر و برادرها و حتی بزرگترها را توجیه کنید که عکس العمل منفی نسبت به گفتار کودک نشان ندهند و نسبت به برخورد صحیح با مشکل وی، آگاهی داشته باشند.

 

به او مسئولیت بدهید

در خانه و مدرسه مسئولیت‌های در حد توان او،  به کودک بدهید و پس از انجام کار حتما او را تشویق نمایید تا به توانایی‌های خودش اعتماد کند و اعتماد به نفس او برای انجام کارهای دیگر از جمله صحبت کردن افزایش یابد.

 

بیش از اندازه از او درس نپرسید

میزان سوال کردن و درس پرسیدن از این کودکان باید مانند سایر کودکان باشد.

 

نظر کارشناسانه ندهید

اگر خواستید مشکل کودک را برای کسی توصیف کنید به جای زدن برچسب غیر کارشناسانه و غلط ویژگی‌های واقعی گفتار را توضیح دهید. مثلا کلمات را تکرار می‌کنند. حتی اگر برای خود کودک خواستید توضیح بدهید بگویید این کلمه برای شما سخت بود.

 

از مشاور کمک بخواهید

لکنت مشکل پیچیده‌ای است که حل آن کمک‌هایی را می طلبد. با کمک گرفتن از تخصص یک کارشناس گفتار درمانی آن‌ها را کسب کنید.
هیچ نگرانی یا ترسی در مورد لکنت و اینکه این اختلال یک مشکل ماندگار خواهد بود وجود ندارد.

برای گرفتن مشاوره روانشناسی تلفنی و مشاوره کودک و فرزندپروری تلیار را نصب کنید و یا به آدرس web.teleyare.com بروید و اولین تماس تلفنی خود را با مشاور و روانشناس منتخب خود بگیرید.

اصرار و عجله نداشته باشید

در روز هایی که احساس می‌کنید شدت لکنت کودک زیاد است، به کودکتان برای صحبت کردن فشار نیاورید.
کودک نباید عجله ای برای صحبت کردن داشته باشد و شما هم نباید چنین انتظاری از کودک داشته باشید.

 

بازی و تخلیه انرژی کودک

شرایطی فراهم کنید تا کودک بتواند بطور صحیح و منطقی انرژی خود را تخلیه نماید.

بازی‌های کامپیوتری که خشونت و یا تلاش و هیجان زیاد برای برنده شدن همراه هستند، باعث افزایش اضطراب کودک و بالا رفتن تنش‌های روحی و عضلانی وی می‌شوند . سعی کنید در صورت امکان به جای آن‌ها فعالیت‌هایی نظیر شنا، توپ بازی، دوچرخه‌سواری و ... را جایگزین کرده و در غیر این صورت از میزان بازی‌های کامپیوتری بکاهید و به خاطر داشته باشید کودک نبایستی زمان زیادی را در روز به این بازی‌ها بپردازد.

برای گرفتن مشاوره روانشناسی تلفنی و مشاوره کودک و فرزندپروری تلیار را نصب کنید و یا به آدرس web.teleyare.com بروید و اولین تماس تلفنی خود را با مشاور و روانشناس منتخب خود بگیرید.

نویسنده: روانشناس مژگان شوشتری