1398/11/03 11:06

چطور به کودکان کم سن و سال چطور گوش دهیم تا کمکشان کنیم؟

توسط مدیر / 0 نظر

استفاده از گوش دادن پویا برای کمک به کودکان کم سن و سال

بسیاری از والدین کودکان کم سال زحمت آن را به خود نمی‌دهند که با گوش دادن پویا به درستی و با دقت رمز پیامی که رفتار کودکشان دارد را متوجه شوند. به همین دلیل بلافاصله دست به کار می‌شوند و اقدامی صورت می‌دهند تا شاید ناراحتی فرزندشان را متوجه شوند.

 

وقتی پر از کار هستید و ناراحتی کودکتان را به درستی درک نمی‌کنید

میشل در تخت کوچکش می‌ایستد و غرولند می‌کند و لحظه‌ای بعد صدای گریه‌ بلندش شنیده می‌شود. مادر او را روی تختش می‌نشاند و جغجغه‌اش را به او می‌دهد تا با آن بازی کند. میشل برای لحظه‌ای گریه‌اش متوقف می‌شود اما بعد جغجغه را از دوی تخت به کف اتاق پرتاب می‌کند و حالا به صدای بلندتری گریه می‌کند.  مادر جغجغه را از روی زمین برمی‌دارد و آن را محکم در میان انگشتان دست میشل قرار می‌دهد و با لحن محکمی به او می‌گوید «اگر دوباره جغجه را پرتاب کنی آن را دیگر به تو نمی‌دهم.»

میشل به گریه کردنش ادامه می‌دهد و دوباره جغجغه را از تخت به سمت کف اتاق پرتاب می‌کند. مادر ضربه‌ای روی دست میشل می‌زند. حالا صدای گریه کودک گوش را کر می‌کند.

 

این مادر فرض را بر این گذاشته بود که می‌داند فرزندش چه می‌خواهد. اما متوجه نشد که فرزندیش در واقع به او می‌گوید که منظورش را به درسی متوجه نشده است. این مادر هم مانند بسیاری از والدین به قدر کافی وقت صرف نکرد تا فرایند ارتباط را تکمیل کند. او مطمئن نشد که سخن فرزندش را به درستی شنیده است. میشل ناراحت باقی ماند و مادر عصبانی شد.

 

برای بهتر متوجه شدن نیاز کودکتان با او وقت بیش‌تری بگذرانید

مسلم است که هر چه کودک کم‌سال‌تر باشد پدر و مادر کمتر می‌توانند روی توانمندی‌های درونی او حساب باز کند. هر چه پدر و مادر بیشتر با فرزندشان وقت بگذرانند او را بهتر می‌شناسند.

اما در اطراف و در فاصله نزدیک بودن از کودک کافی نیست. نکته مهم این است که پدر و مادر به طور دقیق و موثر به رفتار فرزندانشان توجه کنند تا از آن چه در درون او می‌گذرد سر در بیاورند و بتوانند نیاز او را برطرف کنند.

موثرترین روش تربیت و بزرگ کردن فرزندان زمانی اتفاق می‌افتد که پدر و مادر بتوانند با گوش دادن پویا و موثر نیازهای واقعی فرزندانشان را شناسایی کنند.

 

به کودک فرصتی بدهید تا شخصا نیازهایش را برآورده سازد

مطمئنا هدف اغلب والدین این است و یا باید این باشد که به کودک کم‌سال خود امکان بدهند به تدریج نیازهای خودش را برطرف سازد. پدر و مادر باید کاری کنند که فرزندانشان هر چه سریع‌تر به استقلال برسند و وابستگی آن‌ها به پدر و مادر کاهش یابد.

بدین منظور لازم است که والدین در برخورد با هر مساله و مشکل ابتدا امکان حل مساله را به فرزندان خود بدهند و بی‌جهت برای رفع مشکل موجود وارد گود نشوند.

 

در نمونه زیر پدر از این سیاست به طرز موثری استفاده کرده است:

 

کودک: (در حالی که گریه می‌کند) ماشین! ماشین! ماشینم نیست!

پدر: تو ماشینت را می‌خواهی اما نمی‌تونی تونو پیدا کنی. (گوش دادن پویا).

کودک: (زیر کاناپه را نگاه می‌کند اما ماشینش را پیدا نمی‌کند).

پدر: ماشینت اونجا نیست. (بازخورد پیام غیرکلامی).

کودک: (به اتاق خودش می‌رود اما ماشینش آن‌جا هم نیست).

پدر: ماشینت اونجا هم نیست. (بازخورد پیام غیرکلامی).

کودک: (لحظه‌ای فکر می‌کند و به پشت در اتاق می‌رود).

پدر: شاید ماشینت در حیاط خلوت باشد. (بازخورد پیام غیرکلامی).

کودک: (پشت در اتاق، در حیاط خلوت ماشینش را پیدا می‌کند. بسیار مغرور به نظر می‌رسد.) ماشین!!!

پدر: ماشینت رو خودت پیدا کردی. (گوش دادن پویا)

 

همان‌طور که می‌بینید این پدر مسئولیت حل مساله را بر عهده فرزند خود گذاشت و از مداخله مستقیم در کار او خودداری کرد. این گونه والد به فرزندش کمک می‌کند تا از منابع خودش استفاده کند.

بسیاری از والدین بیش از اندازه مایلند که به جای فرزندشان مساله او را حل کنند. بسیاری از والدین راه‌حل‌های فوری ارائه می‌دهند. اگر در این طرز دخالت زیاده‌روی شود یادگیری کودک در این زمینه که چگونه از منابع خود استفاده کند به تاخیر می‌افتد.

 

منبع: آموزش موثر والدین، با روشی دمکراتیک برای تربیت فرزندانی مسئول ، نوشته دکتر توماس گوردون

 

بیشتر بخوانید:

چطور مواظب باشیم کودک پرخاشگر نشود

۸ بازی برای افزایش حافظه ، دقت و توجه کودک

پاسخ به سوالات جنسی کودک و سردرگمی والدین